گیرم شمع یادم را در خاطرت خاموش کردی

با نطفه محبتی که

در رحم روحت کاشته ام، چه میکنی؟

می خواستم «عزیزترین»ت باشم! نشد…

به شوق «ترین» بودن

شکر! اگر امروز خبیث ترینم برای تو.

چه تلخ است قصه دنیا

که به هر «یکی بود» ی که خو می کنی

«یکی نبود» ش فرا می رسد

چشم پزشک را گفتم:

چشم که می بندم او در دل است

چشم که باز میکنم در مقابل

گفت دل مروارید گرفته ای^*!

—————————-

* دل مروارید بر وزن آب مروارید بیماری چشمی!

به دست بوس آمدم

بر دهانم زدی

دستت بشکند که لایق گازی!

الهی!

با دشمن؛ خودم خواهم جنگید

مرا از آنانی که دوستم دارند پناه ده

اراده کردم، اراده کردی، نشد!

پس اراده ای مافوق اراده ما در جهان است

اثبات وجود خدا به همین سادگی است.