حال که دنیا با همه بزرگی اش

با من و بی من می گذرد

بگذر از من…

دیروز گفته بودمت که در دل من نشستن

بذر در خاکستر کاشتن است

امروز که ریشه سوز شدی، شکوه ات چیست؟

به برکت گرانی قبر

در شهر من همه در حق هم دعاگویند

«الهی! زنده باشی…»

اگر روزی استخوان انگشتم قلم شود

پوست چروکیده ام کاغذ و خون جوهر

به خط سکوت مینویسم: زبان بسته را تازیانه چرا!؟

با سلام خدمت شما

مشتاق دیدارت نیستم

از دور ارداتمندم، مبادا دل برود…

آهای همه!

تماشا کنید تنهایی مرا؛ که پرده گوشم

به ملاحت صحبت هیچ هم صحبتی نمی جنبد

ابلیس؛ «انسان» را سجده نکرد!

شیطان شد…

«انسان» اگر «خدا» را سجده نکند، چه خواهد شد؟