تازیانه که میزنی، من ساکتم!
اما عجب…
نالهء تازیانه از چیست؟
شکر خدا
سواد سخن اگر نیست
نعمت سکوت هست…
گفتی “دوستت دارم”!
چه تلخ است که میدانم این گفته را
Send to all کردی…!
همسفر جاده های تنهاییم
حرف بزن!
خانه ام بی صدای تو دور می شود
دیشب زمین از اشک من آبستن شد
صبح سنگ زایید
فرشته سپید!
گاه از خدا درد مطلبم تا شاید
نوازشت را تجربه کنم
وای اگر تو بیمار شوی!
آرام باش…
گرفتار دریا شده ای!
هر چه بیشتر تقلا کنی، زودتر غرق میشوی…