میل معقول (3)
درباره جرعه
درباره‌ی این جرعه‌ی می بیشتر بدانید
در جرعه پنجاه و ششم مِی به سراغ «نیچه» می‌رویم؛ کسی که نه در دانشگاه فلسفه خوانده، نه فلسفه درس داده، اما چرا این‌چنین تأثیرگذار است؟ چرا نامش در میان متفکرین ماندگار شده؟ نیچه به جای پاسخ دادن به سؤال‌های سنتی، خودِ سؤال‌ها را زیر سؤال می‌برد! او حقیقت را نه یک ارزش مطلق، بلکه محصولی از میل و قدرت می‌داند. در این اپیزود، به نسبت «میل و عقل» در اندیشه نیچه می‌پردازیم و رد پای فلسفه شوپنهاور در نگاه او را دنبال می‌کنیم؛ با این تفاوت که نیچه، میل را نه ابزار رنج، بلکه شوق زندگی و قدرت افزون‌طلبی انسان می‌داند.
متن کامل این جرعه
نسخه‌ی نوشتاری کامل این جرعه، برای اعضای می
متن کامل جرعه
ما داریم در مورد کسی صحبت می‌کنیم که نه در دانشگاه فلسفه خوانده، نه فلسفه درس داده. استاد دانشگاه بوده، ولی مدرس فلسفه نه. و سؤالی که برای ما پیش میآید این است که چرا این‌چنین شهرت پیدا کرده؟ چرا این‌قدر مؤثر است در جریان فکری بعد از خودش؟
در مورد نیچه صحبت میکنم. نیچه اهمیتش از کجاست؟ چطور مسئله‌آموز آدم‌های بعد از خودش میشود؟ و حالا مشخصاً در موضوعی که ما مشغول بررسی‌اش هستیم، یعنی نسبت میل و عقل، آرایش چه نسبتی دارد با متفکرین قبل از خودش و طبعاً برای ما مهم است که بدانیم بعد از او چه تأثیری ازش پذیرفته شده.
دوست دارید ادامه‌ی متن را بخوانید؟ عضویت در می رایگان است: ثبت‌نام کنید، ایمیلتان را تأیید کنید و متن کامل همه‌ی جرعه‌ها برایتان باز میشود.
دیدگاه شما
دیدگاه شما درمورد این جرعه‌ی می
۷ دیدگاه از شنونده‌های می
برای من بحث جذابی بود. چه توی سایت ارائه بدید و چه در یوتیوب، ارزش پرداختن دارد. در کل فکر میکنم حیفه که شما به فلسفه بصورت عمیق تر از این دقایق محدود نپردازید، اگر امکان ضبط یوتیوب داشته باشید، اونجا انجام دادنش خیلی بهتره.
در انتظار جمعه و درگیر نوشته‌های بی سرنوشت
بناچار اشاره میکنم به نظر شوپنهاور : فصل اول کتاب جهان همچون اراده و تصور قسمت ١۶ که می گوید : انسان عادی معمولی همیشه بیش از مفاهیم انتزاعی یعنی آنچه صرفا به اندیشه میآید برای آن چیزی ارزش قائل میشود که بدون واسطه ادراک و مستقیما شناخته میشود. اما کسان که شیوه دیگر اندیشه را بر می‌گزینند بیشتر در الفاظ بسر میبرند تا در اعمال و بیشتر بین صفحات کتاب و روی کاغذ دیده‌اند تا در جهان واقعی و حد نهایی انحطاطشان این است که ملانقطی و زبان باز میشوند .
حسام جان ... از بابت صحبت و کلام فراری نیست . از کلمات که هر لحظه رو به فزونی دارد هم پناهی نیست . ولی میشود تأملات بسیار را در توضیح کلمات سرمنشا شرح داد . آگاهی انسانی سرمنشا بسیاری از بحث های فلسفی است و بقیه کلمات زیر مجموعه آن . متنی که استاد شوپنهاور در کتاب خود گفته در درجه اول شامل خودش است ، شما حتما بهتر از من خوانده اید و فهمیده ااید که در متن ایشان چقدر پافشاری و تکرار مطلب هست که شاید یکی از دلایل غامض شدن خوانش و تفهم مطلب میشود که شما هم اشاره داشتید . مخلص کلامم اینکه غوص و غور در کلمات اگر چه برای بسط و شرح لازم است ولی در فلسفه بصورت کسل کننده و بیش از حوصله پرداخته میشود .
امر فرمودید ایمیل بفرستم بابت تایید ثبت نام
درود ایمیل شما تایید شد. سپاس از همراهی