مزایای انزوا (1)
درباره جرعه
درباره‌ی این جرعه‌ی می بیشتر بدانید
آیا انسان برای زیستن، محتاج حضور دائمی در جمع است؟ آیا فاصله گرفتن از دیگران، نشانه ضعف و گریز از زندگی است یا می‌تواند راهی برای بازگشت به خویشتن باشد؟ آیا خلوت، چیزی جز تنهایی است یا فرصتی برای رهایی از نگاه دیگران؟
سؤال‌هایی از این دست در جرعه شصت‌ونهمِ پادکست می، اندیشیدنی می‌شود. شوپنهاور در «در باب حکمت زندگی» از مزیت‌های زندگی منزوی سخن می‌گوید؛ از فاصله گرفتن اراده‌شده از جامعه، نه به معنای طرد شدن، بلکه به عنوان فرصتی برای رهایی از قضاوت دیگران، مواجهه با دارایی‌های درونی و تجربه امکان «خود بودن».
متن کامل این جرعه
نسخه‌ی نوشتاری کامل این جرعه، برای اعضای می
متن کامل جرعه
به نظرتون کدوم یکی از این دوتا رویکرد صحیحه، یا چه‌بسا صحیح‌تر از دیگریه؟ رویکرد اول اینه که بگیم انسان موجودی اجتماعیه، ذاتاً نیاز داره به با دیگران بودن و در دل جمع بودن؛ اما اگر تصمیم بر این گرفت که از جمع فاصله بگیره، این یک استثنا هست و باید برای این استثنا دلایل کافی داشته باشه.
رویکرد دوم اینه که بگیم انسان ذاتاً جهان منفردیه؛ هر آدم در خود عالمی است و فقط به قدر ضرورت نیاز داره که برای رفع مایحتاج و ضرورت‌های زندگی، به حد معینی با دیگران در تعامل باشه.
دوست دارید ادامه‌ی متن را بخوانید؟ عضویت در می رایگان است: ثبت‌نام کنید، ایمیلتان را تأیید کنید و متن کامل همه‌ی جرعه‌ها برایتان باز می‌شود.
دیدگاه شما
دیدگاه شما درمورد این جرعه‌ی می
هنوز دیدگاهی برای این جرعه ثبت نشده. اولین نفر باشید.