خردِ ثروت (1)

فقط پول به طور مطلق خوب است. تکرار می‌کنم این جمله رو. فقط پول به طور مطلق خوب است. جمله عجیبیه. اینکه میگم عجیب، بنا به گوینده‌اشه که تعجب‌برانگیز میشه. و الا ما اگر این جمله رو از یک فعال بازارهای مالی بشنویم، از یه نفری که شغل و پیشه‌اش، معامله‌گری و کسب پول هست، شاید برامون خیلی عجیب نباشه. اما شنیدن این جمله از یه متفکری مثل شوپنهاور، ما رو به تأمل دعوت می‌کنه. شوپنهاوری که تو سراسر فلسفه‌اش ما رو به انکار میل داره دعوت می‌کنه، میگه که اگر فریب خواستن‌های مداوم رو بخوری، گرچه که تصورت اینه که به ارضای نیاز و رضایت می‌رسی، ولی در واقع در پاندولی بین میل و ملال مثل آونگ تلو می‌خوری و هرگز نمی‌تونی سعادت، چنان که باید رو، تجربه کنی. خب اگر چنین متفکری یکباره در میانه صحبت به ما بگه که فقط پول به طور مطلق خوب است، دیگه این جمله هم اعجاب‌برانگیزه، هم نیازمند تأمل.

این جمله بخشی از یک متن هست و قبل و بعدش هم توضیحاتی داره که برای ما می‌تونه مبنای تفکر باشه و من به بهانه این مسئله، بحث جدیدی رو در پادکست می‌خوام آغاز بکنم و بهش بپردازم تحت عنوان خرد ثروت. اگر این جمله و این مبحث برای شما هم اندیشه‌انگیز است، دقایق پیش رو با من همسفر باشید در مِی و این جرعه تقدیم شما.